Η πιρόγα
Πάνε μερικά χρόνια, και θυμάμαι
σαν να ήταν μόλις χθες το πρώτο άκουσμα του τραγουδιού: «με μια πιρόγα».
Οδηγούσα με συννεφιά προς
τη Τρίπολη, χειμώνας ήτανε, ανηφορικός ο δρόμος προς τα σύννεφα, συνεχόμενες στροφές, μικρός ο κινητήρας, το
ράδιο έπιανε ένα σταθμό της περιοχής που έτυχε να μεταδίδει αυτό το θαυμάσιο
τραγούδι.
Στάθηκα στην άκρη, να μην
ενοχλώ την όποια κίνηση. Εκεί είχα κάλυψη σήματος, έριξα άγκυρα, το άκουσα
μέχρι τέλος! Τότε δεν είχα καταλάβει πως έψελνε ο Μητσιάς, υπέθεσα πως ήταν ο Νταλάρας.
Πρόσφατα, λίγες ημέρες
πριν τη καθαρή Δευτέρα του 2026, έδωσα στον ερευνητή να μου βρει: με μια πιρόγα,
Μητροπάνος, Ηρώδειο.
Απλά θυμόμουν ότι το είχε
τραγουδήσει ο συγχωρεμένος τροβαδούρος μας με τον ιδιαίτερο τρόπο του.
Και μετά, έκανα άλλο ερώτημα
στον ερευνητή:
Τα λόγια του τραγουδιού «με
μια πιρόγα» ποια είναι;
Η φίλη μου, η opera, μου έβγαλε το u-tube, και τη σχετική λίστα…
Σας δίνω τα λόγια καθώς
από τη πρώτη φορά που άκουσα τότε το τραγούδι, έφαγα κώλυμα με τους τελευταίους
στοίχους:
εδώ είναι Αττική θεών
νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής
φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας
ξένοι φαντάροι.
Έχω υπογραμμίσει το θεών
νταμάρι γιατί αυτό άκουσα, ή , ήθελα να ακούσω.
Έτσι κι αλλιώς το «ν» δεν
ακούγεται ως σύμφωνο, και το θεό και φαιό ελάχιστα διαφέρει ηχητικά, αλλά το
νόημα;
Ποιοι θεοί; Πόσοι θεοί;
Πότε θεοί; Από πού ξεφύτρωσαν; Και το μάρμαρο που τους αφιέρωσαν από ποιο
νταμάρι βγήκε; Και αλλιώς, δεν αφιέρωναν το προϊόν από το νταμάρι στους θεούς οι
άνθρωποι;
Υπάρχει και συνέχεια στις
ερωτήσεις…καθώς οι θεοί, έγιναν χρώμα φαιό…για να μην ενοχλούν ίσως; Τι σχέση
έχουν οι θεοί με το χρώμα της γης;
Αλλά, αυτό που πραγματικά
με ταρακούνησε ήταν:
Που ασκούνται βρίζοντας
ξένοι φαντάροι….
Δηλαδή, δεν είναι Έλληνες
οι φαντάροι, αλλά τι είναι; Άγγλοι; Γερμανοί; Τι και ποιο βρίζουν; Τι λένε
βρίζοντας; Γιατί βρίζουν; Τι δουλειά είχανε-έχουν εδώ; Απλά ασκούνται; Σε τι ακριβώς; Στη σκοποβολή; Επάνω
σε τι; Κάθε πότε;
Έχετε ακούσει πιστεύω
πως: ρωτώντας, πάς στη πόλη…έτσι έψαξα στο παγκόσμιο ιστό και βρήκα πολλά σημαντικά
δεδομένα, και αρχικά τα χιλιάδες σχόλια των επισκεπτών στο βίντεο του
Μητροπάνου από τη παρουσία του στο Ηρώδειο.
Διαβάζοντας αυτά τα
κείμενα, βρήκα αναλύσεις και πληροφορίες για το μουσικό μας Μικρούτσικο, το στιχουργό
Άλκη Αλκαίο που δεν ζει πλέον, για τον
Κώστα Γεωργάκη, τον εικοσάχρονο Έλληνα φοιτητή γεωλογίας στην Ιταλία που
αυτοκτόνησε το 1970 ! Αυτό ήταν σοκ.
Έδωσε τέλος στη ζωή του
το παιδί για μια Ελλάδα ελεύθερη, για μια Ελλάδα χωρίς Δικτατορία, ελεύθερη,
γιατί πρέπει να είναι Ελεύθερη. Αυτό δεν το ήξερα.
Έγινε πρωτοσέλιδο; Δεν
θυμάμαι. Και ποιος το θυμάται; ή ποιος το έμαθε; τι μας έδειξαν; τι καταλάβαμε τότε;
Σκοτεινά ήταν τα επτά έτη…
Σίγουρα όμως οι γονείς
και οι φίλοι του θυμούνται, θα το πω και στα παιδιά εγώ. Του άξιζε σίγουρα μια
καλλίτερη αγκαλιά του παιδιού.
Στη συνέχεια,
συνδυάζοντας τα σχόλια, την ιστορία, τα όσα η μητέρα μου έλεγε πριν πεθάνει για αυτά που έκαναν στη πλατεία
Συντάγματος καθώς έριξαν στο ψαχνό «βρίζοντας οι ασκούμενοι ξένοι φαντάροι»
(αρχή Δεκεμβριανών). Και τώρα (Φεβρουάριος 2026); ο σάλος για τους
τουφεκισμένους στη Καισαριανή και τις φωτογραφίες τους. Γιατί τώρα; Και από την
ιστορία θυμάμαι πως και άλλη φορά έριξαν ξένοι φαντάροι στο πλήθος των Ινδών
που διαδήλωναν άμεσα για το, αλάτι, και έμμεσα για την ανεξαρτησία τους με
οδηγό την «μη βίαιη πολιτική ανυπακοή»
του Γκάντι…
Λες και άνοιξε ο ασκός
του Αίολου με τις εκτελέσεις των Ελλήνων που είχαν αντίθετη άποψη για την
εξουσία. Να και η Αντιγόνη μας από την αρχαία τραγωδία και τη κόντρα της με την
εξουσία του Κρέοντα, και το νόμο.
Σύντομα κατάλαβα πως το τραγούδι «με μια πιρόγα», δεν είναι
αυτό που εκ πρώτης νομίζουμε ερωτικό, αλλά κυρίως είναι πολιτικό. Ελεύθερη
άποψη είναι αυτή.
Ο Μητροπάνος το
τραγούδησε ακριβώς έτσι, το ερμήνευσε με το δικό του τρόπο, το χρωμάτισε, έκανε
να ακουστεί στο Ηρώδειο ξεκάθαρο το πολιτικό μήνυμα. Αυτό έγινε αντιληπτό από
το κοινό που τον λάτρεψε.
Με μια ερμηνεία σταθμό, ο
σεμνός μας τροβαδούρος, αποκάλυψε το πολιτικό μήνυμα που μπορεί ηθελημένα να
έμεινε κρυφό, τρυφερό κι ευαίσθητο τόσα χρόνια.
Ερμηνεύτηκε κυρίως ως
ερωτικό τραγούδι από όλους τους άλλους αξιόλογους τραγουδιστές μας, αλλά είναι
μόνον αυτό; Αν σκεφτούμε ιστορικά και αναλογιστούμε φιλοσοφικά τη ζωή των
δημιουργών από τους οποίους προέκυψε το άσμα αυτό, προφανώς και δεν είναι μόνον
ερωτικό για μια γυναίκα, αλλά είναι η άλλη ιδιαίτερη σχέση που έχουμε εμείς οι
Έλληνες με τη χώρα μας και την ελευθερία. Κάποιοι τη λένε «Εθνικισμός», αλλά
είναι μόνον αυτό;
Αυτό είναι αυτό που
είναι! Αλλά τι είναι αυτό;
Στη συνέχεια να τα λόγια
και μετά τα ευρύτερα διαφωτιστικά σχόλια.
Και να θυμάστε: «Καλά
στοχάζεται, όποιος ελεύθερα στοχάζεται»…
ΕΡΩΤΙΚΟ (ΜΕ ΜΙΑ ΠΙΡΟΓΑ) - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ
Με μια πιρόγα φεύγεις και
γυρίζεις
τις ώρες που αγριεύει η
βροχή
στη γη των Βησιγότθων
αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι
κρεμαστοί
μα τα φτερά σου
σιγοπριονίζεις
Σκέπασε αρμύρα το γυμνό
κορμί σου
σου `φερα απ’ τους
Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως θα
κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω τρις να
σ’ αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του
παραδείσου
Το καραβάνι τρέχει μες
στη σκόνη
και την τρελή σου
κυνηγάει σκιά
πώς να ημερέψει ο νους μ’
ένα σεντόνι
πώς να δεθεί η Μεσόγειος
με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαμ’
Αντιγόνη
Ποια νυκτωδία το φως σου
έχει πάρει
και σε ποιο γαλαξία να σε
βρω
εδώ είναι Αττική φαιό
νταμάρι (θεών
νταμάρι)
κι εγώ ένα πεδίο βολής
φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας
ξένοι φαντάροι
Κάποια από τα σχόλια
που έγραψαν στο U tube
Κάτι που ξεχάσαμε όλοι
μας είναι ένα μεγάλο ευχαριστώ στον άνθρωπο που βρίσκεται στο βάθος των στίχων
αυτού το τραγουδιού που δεν είναι άλλος από τον μέγιστο παργινό, τον κατά κόσμο
Άλκη Αλκαίο. Λυπάμαι τους ανθρώπους που δεν μπορούν να νιώσουν με την ψυχή τους
αυτό το τραγούδι...λυπάμαι εμάς που το νιώθουμε και ξέρουμε ότι δεν θα ξανά
ακούσουμε τίποτα αντίστοιχο....ποτέ...κλαίει η καρδιά μου σπαράζει......
Δημήτρης Μητροπάνος. Η
φωνή που σου βγάζει όλα τα συναισθήματα από μέσα σου. Χαρά. λύπη, προσμονή,
αναμνήσεις μιας ζωής, όμορφες στιγμές αλλά και δύσκολες. Σε απελευθερώνει όποιο
τραγούδι του και άν ακούσεις.
"εδώ είναι Αττική
φαιό νταμάρι"... ζώντας πλέον σχεδόν 10 χρόνια στο εξωτερικό και έχοντας
περάσει πολύ όμορφα φοιτητικά χρόνια στην Αθήνα, αυτός ο στίχος είναι πολύ
χαρακτηριστικός....
Στη μνήμη του Θάνου
Μικρούτσικου 28/12/19.. στα 72 του χρόνια. ΑΝΤΙΟ ΘΑΝΟ ΜΑΣ.
Δεν μπορείς να ακούσεις
τραγούδι του χωρίς να δακρύζεις....
Ακούστε μουσική,
ανατριχιάστε, ερωτευτείτε, κλάψτε, πονέστε, θυμηθείτε, ξυπνήστε, αγαπήστε, σηκωθείτε,
απλά κάντε κάτι!
Η ζωή είναι μικρή για να
στεκόμαστε άπραγοι! Ακούστε από έναν άνθρωπο που αγαπάει με δάκρυα και θλίβεται
με χαμόγελο! Θα σ´ αγαπώ για πάντα.
Ακούγοντας αυτό το
τραγούδι νομίζεις ότι ζεις στην αρχαία Ελλάδα
Καλό ταξίδι στον σπουδαίο
Θάνο Μικρούτσικο που έφυγε απ την ζωή.
2026 και είμαστε ακόμα
εδώ.
Πόσο δίκιο έχετε, μιλάει
η ψυχή του στην ψυχή μας νοιώθω μια ανατριχίλα
μόνο και μόνο απ' την λεβεντιά του την αξιοπρέπεια του, η φωνή του μια γλυκιά
μελωδία ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΕΝΑΣ ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΟΣ
Ύμνος για την Ελλάδα μας
που σιγοπριονίζει τα φτερά της χιλιάδες χρόνια. Ελλάδα μας όλοι κυνηγάμε την
τρελή σου σκιά...Ζωοδόχα Κασταλία πηγή
στους Δελφούς το γλυκό νερό, ...
Αντιγόνη η Ελλάδα μας (θεοσεβούμενη στους αρχαίους θεούς, λογικότατη και
διορατική, σκληρή, ηθική, ανεξάρτητη- ελεύθερη και αυτοδύναμη, επαναστατική -
δυναμική ατρόμητη ακόμα και εμπρός στον θάνατο, φιλαλήθης, οι πράξεις της δείχνουν
ανθρωπισμό, εξωστρεφής, αποφασιστική, πεισματάρα, παρορμητική, αυθόρμητη, γενναία
!!!) Σύντομα θα ξαναγίνεις αυτό που σου αξίζει.
Αφού δεν γκρεμίστηκε
εκείνη την μέρα ο Παρθενώνας δεν θα πέσει ΠΟΤΕ!!!
Αυτό πάει προς ΚΑΘΕ κατεύθυνση!
Θεέ μου μεγαλοδύναμε!
το αποκορύφωμα του
τραγουδιού «πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι» είναι
ίσως η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΤΕΡΗ μεταφορική αλληγορία που έχει ποτέ γραφτεί ποτέ για
την άμοιρη Ελλάδα μας η οποία χυδαία βιάζεται αιωνίως με τον φρικτότερο τρόπο μπροστά
στα μάτια όλου του κόσμου. Πως ασκούνται άραγε οι φαντάροι; με τι; με κάποιο
πυροβόλο; ποιό; τι σημαδεύουν; έλα ντε!
Αυτός που έγραψε τους
στίχους δεν ήταν καλά στα μυαλά του.
Τρομερός. Τραγουδάει
στους Αγγέλους ο Μητροπάνος τώρα.
Ο μεγαλύτερος
τραγουδοποιός της Ελλάδας... ελαφρύ το χώμα σ' αγαπάμε
Δυστυχώς γίναμε
φτωχότεροι μουσικά σαν Έλληνες χωρίς τέτοιους καλλιτέχνες όπως ο Μητροπάνος..
Μεγάλο μου λάθος που δεν
σε άκουσα ποτέ από κοντά..
Για εμένα το καλύτερο
ελληνικό τραγούδι. Και το νόημα αυτού η Ύβρις. Ποτέ το ανθρώπινο δεν μπορεί να
υπερβεί το Θείο. Να είστε καλά Έλληνες!
Κράτος θεός του πολέμου
Πω ρε φίλε μου φωνή.
Μιλάει μέσα στην ψυχή
μου,
Δημήτρη μας άφησες ορφανούς
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα
Αλεξίου
Ιούλιος 1981
Στάδιο Πανιωνίου
Πρώτη ηχογράφηση: Μητσιάς
Μας λείπεις ρε μάγκα!!!
Ξέρω ότι σίγουρα χορεύεις το ζεϊμπέκικο στον αρχάγγελο!!!
Αυτό το τραγούδι το
έγραψε το Άλκης Αλκαίος για τον Κώστα Γεωργάκη, τον φοιτητή που αυτοκτόνησε το
1970 για μια Ελλάδα ελεύθερη, για μια Ελλάδα χωρίς Δικτατορία.
ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΕΓΑΛΕ Εύχομαι ο Πανάγαθος ΘΕΟΣ να Αναπαύσει την
Ψυχή σου ...
Ο Μητροπάνος ήταν για την
κόσμο της μουσικής ότι ήταν (είναι και θα είναι!) ο Μιχαήλ Άγγελος για το κόσμο
της ζωγραφικής.
Μεγάλε, Άλκη, έφυγες και
δεν το πήρε χαμπάρι κανείς. Βλέπεις, δεν ήσουν στιχουργός επιτυχιών της μιας εβδομάδας.
Δυστυχώς για σένα, ευτυχώς για εμάς.
Η εκτέλεση του Μητροπάνου
είναι συγκλονιστική, μόνο και μόνο από τον τρόπο που λέει το στίχο "Πώς να
δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά".... Τί συγκλονιστικός στίχος....
ΟΤΑΝ Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ
ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ΜΙΑ ΜΑΓΕΙΑ
Το τραγούδι αυτό δεν το είχα
ξανακούσει! Η φωνή του όμως αξεπέραστη! αθάνατος όπως και η ερμηνεία του!
Για σένα που είσαι στον
ουρανό και σε ζητάει η γη σου!!!
Τεράστιος Μητροπάνος σε ένα
υπέροχο ποίημα
《 πως να δεθεί η
Μεσόγειος με σχοινιά . Η "απόλυτη" φράση για της Γεωπολιτικές
δυνατότητες της Ελλάδας.
Άλκης Αλκαίος δια στόματος Δημήτρη Μητροπάνου
Όσα περνούν τα χρόνια θα σαι και παραμένεις ο μεγαλύτερος ερμηνευτής.. Απίστευτη
ερμηνεία
Υπέροχο τραγούδι!!!
Ο στίχος "αγάπη που σ' έλεγαν Αντιγόνη" πάντα με
ανατριχιάζει...
Ανατριχιαστική ερμηνεία από τον άρχοντα.
Αττική - φαιό νταμάρι"
Πόσο επίκαιρο..
Δεν έχω ακούσει καλύτερη ερμηνεία σε αυτό το τραγούδι
Ευχαριστώ το θεό μου τον άκουσα live στο Ηρώδειο Τεράστιος Δημήτρης
Μητροπάνος
Έφυγε ένα κομμάτι μεγάλο από την Ελλάδα!
Αγάπη που σε λέγαν και θα σε λένε....ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ !!!!
ο καλύτερος ερμηνευτής στο συγκεκριμένο τραγούδι μετά τον ΜΑΝΩΛΗ ΜΗΤΣΙΑ
που το πρωτοείπε. Και το χουν πει δεκάδες άλλοι
ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΛΟ ΚΑΛΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ. ΕΙΝΑΙ ΥΜΝΟΣ!!!
Ο υπέροχος ανεπανάληπτος τραγουδιστής
Κανείς δεν απέδωσε ποτέ αυτό το κομμάτι με τη ψυχή του Μητροπάνου.
Πολύ ωραία εκτέλεση ο Μητροπάνος μας, άκουσα όλες τις εκτέλεσης αυτού
του τραγουδιού.
Αρχικά, όταν μιλάμε για στίχους από τον τεράστιο Άλκη Αλκαίο, πρώτα
κάνουμε μία υπόκλιση και εν συνεχεία προσπαθεί ο καθένας με τον τρόπο του να
ερμηνεύσει ότι μπορεί. Για το συγκεκριμένο ποίημα, το οποίο μελοποίησε ο επίσης
τεράστιος Θάνος Μικρούτσικος έχουν γραφτεί πολλές αναλύσεις. Σίγουρα δεν
υπάρχει μία σωστή και οι υπόλοιπες είναι λανθασμένες. Αυτή είναι και η μαγεία
εξάλλου του συγκεκριμένου ποιήματος. Έχει την δυνατότητα να «μιλάει» σε πολύ
κόσμο και να λέει τόσα πολλά (διαφορετικά σε πολλές περιπτώσεις) πράγματα…
Για να μπορέσει να κατανοήσει κανείς το νόημα των στίχων πρέπει πρώτα
να γίνει μία ιστορική αναφορά. Το μοναδικό όνομα που αναφέρεται στο ποίημα “Το ερωτικό”
είναι αυτό της Αντιγόνης. Ποια ήταν όμως η Αντιγόνη και κυρίως τι συμβολίζει; Ο
βασιλιάς της Θήβας, ο Κρέοντας είχε απαγορέψει την ταφή του Πολυνείκη, ο οποίος
ήταν αδερφός της Αντιγόνης. Η Αντιγόνη προσπαθεί να πείσει την αδερφής της,
Ισμήνη, να παραβούν το νόμο και να θάψουν κρυφά το σώμα του νεκρού αδερφού
τους. Εκείνη όμως αρνείται, φοβούμενη τις κυρώσεις του Κρέοντα. Στον διάλογο
Κρέοντα – Αντιγόνης, ξεδιπλώνεται όλη η αξιοπρέπεια και η γενναιότητα του
χαρακτήρα της Αντιγόνης, η οποία στέκεται απέναντι στον βασιλιά και τους
άδικους νόμους του με απίστευτο θάρρος και υπερασπίζεται τα δικά της ιερά.
Έχουν γίνει άπειρες αναλύσεις για την Αντιγόνη. Ας κρατήσουμε όμως ότι αποτελεί
διαχρονικά ένα σύμβολο αξιοπρέπειας και αντίστασης. Μία γυναίκα που θα
υπερασπιζόταν τους δικούς της (ανθρώπους αλλά και ηθικούς νόμους) με κάθε
τίμημα. Με βάση αυτά, ας δούμε τους στίχους αναλυτικά.
Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις
τις ώρες που αγριεύει η βροχή
στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις
Περιπλανόμαστε με μία πιρόγα, πηγαινοερχόμαστε μεταξύ σωστού και
λάθους. Τις δύσκολες ώρες (που αγριεύει η βροχή), προτιμάμε την καλοπέραση (οι
κρεμαστοί κήποι την συμβολίζουν. Δεν καταλαβαίνουμε όμως ότι έτσι δεν βοηθάμε
ουσιαστικά τον εαυτό μας (σιγοπριονίζουμε τα φτερά μας). Αλήθεια, πόσο πιο
επίκαιροι αυτοί οι στίχοι; Ακόμα και οι επιλογές μας όταν χαζεύουμε στο
διαδίκτυο ή βλέπουμε κάτι τελείως άχρηστο στην τηλεόραση ή δίνουμε μεγάλη
σημασία στην δημόσια εικόνα μας και στα υλικά αγαθά, μπορεί να μας δημιουργούν
μία ψευδαίσθηση καλοπέρασης. Στην πραγματικότητα όμως, ακόμα και μέσα από
τέτοια μικρά πράγματα, κάνουμε κακό στον εαυτό μας.
Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου
σου `φερα απ’ τους Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω τρις να σ’ αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου
Οι συνέπειες των πράξεων μας. Το κλειδί του Παραδείσου, μπορεί να έχει
σκουριάσει όταν καταλάβουμε πόσο κακό έχουμε κάνει με τις επιλογές μας στον
ίδιο μας τον εαυτό. Η θάλασσα που πιστεύαμε ότι είναι ότι καλύτερο έχει τελικά
και αρμύρα. Κάθε πράγμα έχει δύο όψεις. Αυτός ο ωχαδερφισμός, ότι “έλα
μωρέ, σιγά το πράγμα” για ένα, δύο και στο τέλος για πολλά πράγματα μπορεί να
μας κάνει μεγάλο κακό και όταν (και αν ποτέ) το αντιληφθούμε να μην μπορούμε να
αντιδράσουμε ουσιαστικά γιατί τα χρόνια θα έχουν περάσει.
Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη
και την τρελή σου κυνηγάει σκιά
πως να ημερέψει ο νους μ’ ένα σεντόνι
πως να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαμ’ Αντιγόνη
Όλοι εμείς που αποτελούμε το καραβάνι, τρέχουμε μέσα στην σκόνη,
αναζητώντας την σκιά της Αντιγόνης. Η σκόνη συμβολίζει όλη αυτή την
“τοξικότητα” της εποχής μας. Και προσπαθούμε να φτάσουμε το επίπεδο της
Αντιγόνης. Προσπαθούμε να σταθούμε όρθιοι σε έναν κόσμο που κινείται πολύ
γρήγορα και με πολύ κακία.
Η Αντιγόνη καταδικάστηκε σε θάνατο από τον Κρέοντα αλλά προτίμησε να
αυτοκτονήσει με ένα σεντόνι.
Με σεντόνι βέβαια σκεπάζουν και τους νεκρούς. Όσοι έχουν χάσει άτομα
που τα θεωρούσαν την δικιά τους Αντιγόνη όσον αφορά το ήθος τους, ξέρουν ότι
δεν ηρεμεί ο νους με ένα σεντόνι. Η κληρονομιά που αφήνουν πίσω τους είναι τόσο
μεγάλη που δεν περιορίζεται από κανέναν.
Η Μεσόγειος δεν μπορεί να δεθεί με σχοινιά.
Ποια νυκτωδία το φως σου έχει πάρει
και σε ποιο γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι
Δυστυχώς Αντιγόνη, το φως σου έχει χαθεί. Η ηθική κατάπτωση συνεχίζεται
σε πολλά επίπεδα. Η Αττική (ο πολιτισμός δηλαδή) είναι πλέον φαιό(γκρίζο) και
όχι λευκό νταμάρι. Και τι σημαίνει ότι είμαι ένα πεδίο βολής που ασκούνται
βρίζοντας ξένοι φαντάροι; Σημαίνει ότι γίνομαι καθημερινά αποδέκτης πικρόχολων
σχολίων, κακοπροαίρετων κριτικών από ξένους προς την δική μου παιδεία ανθρώπους.
Πρέπει όμως να σταθώ απέναντι τους… όπως θα έκανε η Αντιγόνη…
Ο Άλκης Αλκαίος με αυτούς τους στίχους-ποίηση πέρασε στην αιωνιότητα
Αυτό το τραγούδι είναι τέχνη..
έφυγε ο Μητροπάνος...και ορφάνεψε η ψυχή μας...
και δεν είναι εκτέλεση, είναι ερμηνεία.
ένα από τα ωραιότερα ελληνικά τραγούδια που έχουν γραφτεί ποτέ..!!
όσες φορές και να το ακούω... πάντα με κάνει να ανατριχιάζω...
πολύ δύσκολο τραγούδι! πανέμορφη ερμηνεία απ τον Μέγιστο Μητροπάνο!
Είμαι ακόμα εδώ για σένα μόνο φεύγω όταν θελήσεις να ξέρεις ότι πάντα
θα είμαι εδώ για σένα
Όλες του οι ερμηνείες είναι ανατριχιαστικές.... Δεν τραγουδάει...
ερμηνεύει, νανουρίζει και κελαηδάει!!!
Εγώ στα παιδιά μου μόλις πάνε Λύκειο θα τους βάλω να ακούσουν αυτό το
έπος να κατανοήσουν στο πετσί τους την Αντιγόνη. Το κομμάτι ΕΠΙΒΆΛΛΕΤΑΙ να
διδάσκεται στα σχολεία. Αναφέρεται στην τραγωδία και ταυτόχρονα στο λαϊκό
τραγούδι. Αυτό το είδος μουσικής που πάσχει από βαθειά αρρώστια στις μέρες μας
. Είτε το ακούσεις από το Μητσιά, είτε από
Μητροπάνο είτε από το Σφακιανάκη παραμένει Έπος .
Φωνές έχουμε παιδιά, τραγούδια δεν έχουμε.
Υπάρχουν τρεις αρχές στην ανθρώπινη ύπαρξη: η αρχή της σκέψης, η αρχή
της ομιλίας και η αρχή της πράξης. Κάθε σύγκρουση ανάμεσα σ’ εμένα και στον
συνάνθρωπό μου προέρχεται από το ότι δεν λέω αυτό που εννοώ και δεν κάνω αυτό
που λέω.
Η φωνή αυτού του ανθρώπου, απλά ανατριχίλα.....
Είχα τη τιμή να τον ακούσω ζωντανά. Πραγματικά από τους λίγους που
τραγουδούσε με τη ψυχή του.
Μέγας ποιητής ο Άλκης Αλκαίος
Ο Άλκης Αλκαίος πρέπει να είναι περήφανος που ο Μητροπάνος απογείωσε το
τραγούδι
Θεών νταμάρι!! Γιατί δεν τον αφήσανε να το πει;;;;
Θεών! Θεών νταμάρι.
Το τραγούδι αυτό είναι για σκέψεις και απόψεις χάθηκα σε ωκεανούς
Τι μεγαλείο τι Ελλαδάρα, μπράβο μας
Απλά ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ!!!!
Αρε Έλληνες, μακάρι να καταλαβαίνατε τι λένε οι στίχοι
Μύρισε ΕΛΛΑΔΑ
Όλο το μεγαλείο της Ελλάδας σε στιχους
Είπα απόψε να ανατριχιασω..19-11-2021
Δώσε πόνο άρχοντα μου
Μάλιστα ... όταν συνειδητοποιείς ότι ένα ολόκληρο Ηρώδειο, εκτός από
μουσικούς και τη φωνάρα, χτυπάει λάθος παλαμάκια στο ζεϊμπέκικο!
Παναγιά μου αυτή η φωνή του...
Εδώ είναι Αττική
Φαιό νταμάρι...2017 και η ανατριχίλα παραμένει
Η πρώτη ερμηνεία...παιδιά. είναι του Μητσιά...να μην ξεχωνόμαστε...δυο υπέρτατες
φωνές....και τώρα τίποτα....
Το απογείωσε το τραγούδι
Πως να ημερέψει ο νους με ένα σεντόνι;;; Τα είπε όλα....
Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις
τις ώρες που αγριεύει η βροχή
στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις
Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου
σου 'φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω τρις να σ' αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου
Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη
και την τρελή σου κυνηγάει σκιά
πώς να ημερέψει ο νους μ' ένα σεντόνι
πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαμ' Αντιγόνη
Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
και σε ποιο γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι
Κάτσε και θα δεις!
Αγάπη που σε λέγαν Αντιγόνη καταλαβαίνει κανείς το dna της αρχαίας
Ελλάδας
κοιτώ εδώ και πολύ ώρα αυτό το βίντεο και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω
τα 142 dislike...Απο την άλλη σκέφτομαι ότι είναι λογικό να υπάρχουν άνθρωποι χωρίς
μουσική παιδεία...Είμαστε οτι ακούμε...
"αγάπη που σε λέγαν Αντιγόνη
Αρχοντική ζεϊμπεκιά !!!!
Εδώ είναι Αττική.....
και πριν προλάβω τρις να σ’ αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου
ΜΗΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΝΤΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΤΙΧΟΣ ...
Ντροπή στα dislike
Ο Μητροπάνος γνώρισε τον πάτερα του στα 16 επειδή ήταν εξόριστος στην
Μακρόνησο επειδή πίστευε στην κομμουνιστική ιδεολογία
Τι είναι η πιρόγα; να μην απαντήσω;
«Ατμόπλοιο Πατρίς, αναχωρεί δια Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία κλπ.»
Ίσως λοιπόν να είναι η πιρόγα κάθε καράβι με το οποίο μετανάστευαν οι
Έλληνες, και καμιά φορά, αν επιζούσαν, γύριζαν να δουν τι απόμεινε (ταξίδι στα
Κύθηρα πχ). Σήμερα είναι με αεροπλάνα και βαπόρια….
Να πω θέλω κάτι σχετικά με τη μουσική. Πάντα λαμβάνω τη φωνή ως ένα
ακόμη όργανο, ειδικά όταν δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα. Αλλά ειδικά με το Ελληνικό
τραγούδι, όπως αυτό, ο λόγος υπερβαίνει τη μουσική, ο χορός ζεϊμπέκικο
συμπληρώνει το θαύμα. Απλά το τραγούδι «με μια πιρόγα» είναι ένα ακόμη μυστήριο
της τέχνης και της ανθρώπινης δημιουργίας στη προσπάθεια να προσεγγίσει το
«θείο». Το έργο τέχνης, το αληθινό και μεγάλο έργο τέχνης, διαφέρει από τη σαβούρα
και τη μετριότητα ως προς το ότι επιτρέπει, προτρέπει, για πολλαπλές ερμηνείες και
προσεγγίσεις.
Όσο για τα πολιτικά μηνύματα; Είμαστε έθνος ανάδελφο! Ας πρόσεχαν οι
ξένοι φαντάροι και οι άρχοντες.
Αττική: 26/02/2026
